*βρες τον εαυτό σου,και συ μπορείς!

Όλα είναι τόσο ήρεμα. Μόνο η βροχή ακούγεται που και που από τον δρόμο,αλλά και αυτή διστακτική σαν να μην θέλει να διαταράξει την όλη ηρεμία που επικρατεί.Τρίτη απόγευμα αλλά θα ορκιζόμουν πως είναι Κυριακή.Μάλλον είναι μια από αυτές τις μικρές χαμένες μέρες αυτή η Τρίτη.Δε πειράζει.Ας είναι.Αισθάνομαι την ηρεμία που επικρατεί γύρω μου να επικρατεί και μέσα μου.Χαίρομαι.Μετά από καιρό αισθάνομαι ήρεμη.Κάποιοι αυτή την ηρεμία θα την χαρακτήριζαν ως αίσθημα δικαίωσης μετά από καιρό,εγώ την χαρακτηρίζω λύτρωση,η δική μου προσωπική λύτρωση από άτομα χωρίς σκοπό που μπήκαν στην ζωή μου έτσι απλά για να φέρουν τα πάνω-κάτω, από λύπες που δεν τις προσκάλεσα αλλά ήρθαν,με βρήκαν και γαντζώθηκαν πάνω μου.Πάνε αυτά,ανήκουν στο παρελθόν για μένα.Πλέον οι μόνοι άνθρωποι που θα μένουν στην ζωή μου θα είναι αυτοί που θα βρίσκουν χρόνο για μένα χωρίς να τους το ζητώ.Να τους ζητώ κάτι αυτονόητο.Μόνο τέτοιους ανθρώπους έχω ανάγκη στην ζωή μου. Από τους ''άλλους'' δε θα θελα.Ευχαριστώ.

*(βρες τον εαυτό σου,στο χέρι σου είναι)