Σκέψεις περνούν από το μυαλό μου..

Σκέφτομαι..σκέφτομαι να αλλάξω..να αλλάξω απέναντί σου..να εξαφανιστώ.να σ'αφήσω ήσυχο..να δω αν θα με ψάξεις;Να με ψάξεις σε τραγούδια που ακούσαμε μαζί,σε στιγμές που περάσαμε μαζί.Να δω αν θα σου λείψω;Θα τρέξεις πίσω μου η απλά θα με χαιρετάς όταν με δεις να φεύγω;
Μπορώ να φανταστώ τον διάλογό μας,κάπως έτσι:-φεύγεις;-έχω φύγει ήδη-γιατί;-φεύγω πριν σε δω να φεύγεις-μ'αγαπάς;-δε το νιώθεις-πες το μου..-διστάζω-γιατί έχεις αλλάξει;-όλοι αλλάζουμε-να προσέχεις-γιατί να το κάνω;-γιατί σε χρειάζομαι-με είχες..-σε θέλω πίσω-είναι αργά πια
Βέβαια θα μπορούσε να ήταν και αυτός αδιάφορος,λιτός,σύντομος όπως και αυτό που συνέβη μεταξύ μας:-απομακρύνεσαι.φοβάμαι.δε θέλω να μου ξανά στείλεις-είσαι σίγουρη;-ναι ποιο σίγουρη από ποτέ-εντάξει όταν μας δεις να μας μιλήσεις τουλάχιστον.
 Βλέπω το τέλος μας.Είναι κοντά.Δε μιλάω.Παραμένω θεατής.Προσπαθώ να σε καταλάβω.Να ψυχολογήσω την επόμενη κίνησή σου.Αδύνατον.Κάθε μέρα είσαι και ένας καινούργιος ''εσύ''.Κάθε μέρα λέω πως δε θα σου μιλήσω.Δε θα σε σκεφτώ.Θα σε αγνοήσω.Μου λέω ψέμματα.Είναι δύσκολο.Είναι δύσκολο να ξεχάσεις έναν άνθρωπο που έχεις μυρίσει,που έχεις ζήσει(έστω και λίγο),που έχεις γελάσει μαζί του.
Θέλω να σε ξεχάσω..κάτι δε με αφήνει..πρέπει να σε ξεχάσω..πρέπει το ''απωθημένο'' να μείνει ''απωθημένο'' εσύ το διαλέγεις.Μου το δείχνεις κάθε μέρα.Απομακρύνεσαι. Από μένα. Από την καρδιά  μου. Από τις υποσχέσεις σου.Δε πειράζει αν ξέρω ότι είσαι καλά και χαμογελάς..αυτό...αυτό μου αρκεί..
Aν και...

 *(σε ότι θέλεις θα μαι εδώ)